De eerste grutto's in de Oudorper polder

We hebben twee lenteachtige weken beleefd. De temperatuur was zeer aangenaam. De terrassen zaten vol met in voorjaarszon genietende mensen. Het is en was weer een vroeg voorjaar. Speenkruid en zelfs klein hoefblad staan al een vanaf eind februari in bloei. De bermen in Alkmaar noord zijn één en al lentefeest met uitbundig bloeiende aangeplante narcissen en krokussen. Van de week ontdekte ik al bloeiende sleedoorn en kerspruim. De net ontwaakte kleine vossen en citroenvlinders en koningin tuinhommels fladderden en vlogen door mijn stadstuintje opzoek naar de eerste nectar.
Het lag in lijn van verwachting dat het eerste kievitsei van ons land al in de eerste week van maart werd gevonden. De gelukkige was een weidevogelbeschermer in Noord Brabant, die op 5 maart de vondst van het eerste ei wist te melden
Bij ons begint het ook een beetje te kriebelen, maar ik verwacht dat we over twee weken onze eerste weidevogeldag afspreken.
Marieke van de natuurvereniging heeft dit jaar zelfs een weidevogelcontract met onze boeren gesloten. Dat levert enige beperking op aan boeren om nesten, die wij opsporen, beter te beschermen. Soms wordt er een uitgestelde maaidatum bepaald. Boeren mogen dan een deel van een grasperceel pas in juni maaien. De mindere grasopbrengst wordt dan met een vergoeding gecompenseerd
Voor het maaien gaat Marieke zelfs een drone inschakelen om nesten in het te maaien land op te zoeken en te markeren. Voor ons groepje is het moeilijk om nog weidevogelnesten in het soms tot de knieën reikende lange gras te vinden.
Nu bracht ik vanmiddag een bezoekje aan de Oudorper polder. Er waren heel veel paartjes grauwe ganzen, kieviten, meerkoeten, waterhoentjes, scholeksters en een stel futen waar te nemen. Met behulp van enkele zonnepanelen wordt er slootwater in de greppels gepompt. Het geeft mij een warm gevoel om weer baltsende kieviten te horen.
Op eens hoorde ik een grutto. De eerste grutto van dit jaar die mogelijk vandaag hier na een jaar was aangekomen. En wat doe je naar zo'n enorme reis? Foerageren, eten dus. Ze poerden, want het was een paartje, met hun lange gevoelige snavel diep in de vochtige graspollen. Het is belangrijk voor een grutto om weer op krachten te komen. Het was het eerste stel grutto's (voor mij althans) van dit vroege voorjaar!